Διαβάστε το κείμενο με τα παιδιά, δείτε τα βίντεο και ακούστε τα τραγούδια. Συζητήστε για τον δικό τους αγαπημένο ήρωα.
Αγαπημένα
μου παιδιά,
σήμερα θα σας «συστήσω» τον δικό μου αγαπημένο ήρωα. Έναν άνθρωπο που έζησε
λίγα χρόνια πριν από την έναρξη της Επανάστασης του 1821, αλλά με τη ζωή και
τον αγώνα του βοήθησε να προετοιμαστεί ο δρόμος για τη λευτεριά.
Είναι ένας ήρωας που δεν φοβήθηκε, δε λύγισε, που
αγάπησε βαθιά τη δικαιοσύνη και την ελευθερία. Εύχομαι, μεγαλώνοντας, να του
μοιάσετε έστω και λίγο: στη μαχητικότητα, στο θάρρος και στην αγάπη για τη
δικαιοσύνη και την ελευθερία. .
Ο ήρωας αυτός είναι ο Αντώνης Κατσαντώνης.
Ο Αντώνης Κατσαντώνης
γεννήθηκε γύρω στο 1775 στο Πετροβούνι Ιωαννίνων, σε χρόνια δύσκολα και
σκοτεινά, τότε που η πατρίδα ήταν σκλαβωμένη. Όμως, από την πρώτη κιόλας
στιγμή, η μοίρα του έμοιαζε ξεχωριστή.
Την ημέρα της βάφτισής του, μέσα στην εκκλησία, ενώ ο
νονός τον κρατούσε στην αγκαλιά του, ξαφνικά εμφανίστηκαν Τούρκοι στο χωριό. Οι
καμπάνες δεν χτυπούσαν πια χαρμόσυνα, αλλά προειδοποιούσαν για κίνδυνο. Οι
άντρες του χωριού, χωρίς φόβο, άφησαν για λίγο το μυστήριο, άρπαξαν τα όπλα και
όρμησαν στη μάχη. Η σύγκρουση ήταν σκληρή, μα οι χωριανοί στάθηκαν γενναίοι και
έδιωξαν τον εχθρό.
Και τότε, σαν να νίκησε η ζωή τον φόβο, γύρισαν πίσω
στην εκκλησία και ολοκλήρωσαν τη βάφτιση του μικρού Αντώνη. Ήταν σαν να
σφραγίστηκε εκείνη τη στιγμή το πεπρωμένο του: να ζήσει με το σπαθί και την
τιμή.
Μεγαλώνοντας, ο Αντώνης έγινε δυνατός σαν τα βουνά που
τον μεγάλωσαν. Η καρδιά του δεν άντεχε την αδικία. Η μάνα του τον παρακαλούσε:
«Κάτσε, Αντώνη μου…», μα εκείνος ήταν γεννημένος για κάτι μεγαλύτερο. Έτσι
έγινε ο Κατσαντώνης — ο ατρόμητος των βουνών.
Βγήκε στο κλαρί και έγινε κλέφτης,
αρχηγός παλικαριών, σκιά και φόβος για τους τυράννους. Στα Άγραφα, μέσα σε
λόγγους και χαράδρες, το όνομά του ακουγόταν σαν θρύλος. Έμεινε γνωστός ως ο «Αετός
των Αγράφων» και το «Λιοντάρι της Κλεφτουριάς», γιατί πετούσε
ελεύθερος σαν αετός και πολεμούσε γενναία σαν λιοντάρι. Προστάτευε τους
αδύναμους, χτυπούσε τον εχθρό και δεν λύγιζε ποτέ.
Έγινε ο πιο μεγάλος αντίπαλος του Αλή Πασάς, που μάταια προσπαθούσε να τον
λυγίσει. Για χρόνια, ο Κατσαντώνης στεκόταν όρθιος, ελεύθερος, ανίκητος.
Μα το 1809, άρρωστος και προδομένος, έπεσε στα
χέρια των εχθρών του. Τον οδήγησαν στα Ιωάννινα και εκεί τον βασάνισαν σκληρά.
Τον έδεσαν σε αμόνι και με σφυριά του έσπασαν τα κόκαλα, όμως δεν μπόρεσαν να
σπάσουν την ψυχή του. Ο Κατσαντώνης έμεινε αγέρωχος μέχρι το τέλος. Δεν
παρακάλεσε, δεν φοβήθηκε. Στάθηκε σαν βράχος, σαν αληθινός ήρωας της λευτεριάς.
Και έτσι πέρασε στην αιωνιότητα.
Το όνομά του ζει ακόμα στα τραγούδια, στα βουνά
και στις καρδιές των ανθρώπων, θυμίζοντάς μας πως η ελευθερία θέλει θάρρος,
δύναμη και ψυχή.
_____________________________________
Σχετικά βίντεο:
Βίντεο 1
Βίντεο 2 (αυτό το βίντεο
αναφέρεται στον θάνατο του Κατσαντώνη, να το δείτε οπωσδήποτε πρώτα οι γονείς
και αν το εγκρίνετε δείτε το μαζί με τα παιδιά)
Τραγούδι: Γεια σου
Κατσαντώνη μου
Διαβάστε τους στίχους του τραγουδιού
Ωχ,
ν έχετε γεια ψηλά βουνά
και σεις κοντές ραχούλες, γεια σου Kατσαντώνη
μου,
και σεις κοντές ραχούλες, γεια σου καπετάνιε
μου.
Αχ, Σούλι, Tζουμέρκα κι Άγραφα,
παλικαριών
λημέρια, γεια σου Kατσαντώνη μου.
παλικαριών
λημέρια, γεια σου Καπετάνιε μου.
Αχ
τον Κατσαντώνη πιάσανε,
στα Γιάννενα τον πάνε αχ τον πάνε, γειά σου
Κατσαντώνη μου,
στα Γιάννενα τον πάνε αχ τον πάνε, γειά σου
Καπετάνιε μου.
Τραγούδι: Βγήκεν Αντώνης
στ’ Άγραφα
Βγήκεν Αντώνης στα
Άγραφα, Αντώνη, Αντώνη.
Γιε μ' να μάσει παληκάρια, Αντώνη Κατσαντώνη.
Τα μάζεξε, τα ορμήνεψε, Αντώνη Κατσαντώνη.
Γιε μ' σαν μάνα σαν πατέρας, Αντώνη Κατσαντώνη.
Τούρκοι να μην περάσουν, Αντώνη Κατσαντώνη.
Γιε μ' Άγραφα και Τζουμέρκα, Αντώνη Κατσαντώνη.